حلقه ی بندگی

​اگر روزی رسد دستم به دامان

بگویم شرح درد روز هجران

وگر کوته شود دستم ز دستت

چو مجنون سر گذارم در بیابان

اگر روزی گذر کردی به دشتی

وگر دیدی غریبی دیده گریان

اگر دیدی کسی عزلت گزیده

ز درد و غصه ها سردر گریبان 

اگر آواره سرگشته دیدی

چروکیده دو دست و مو پریشان

منم مجنون صحرا گرد و نالان

شده قصر دلم از غصه ویران

تو  رفتی لیک مهرت کرده جا خوش

ندیدی وقت رفتن پای لرزان

تو می رفتی و من هم از پی تو

قدمها بی رمق افتان و خیزان

صدا کردم ولی نشنیده رفتی

هم اینک این من و این قلب سوزان